بارخدایا! آن جمال دلارا و آن روشن جبین ستوده را به من بنما. دیدگانم
را با سرمه یك نظر به سوى او بیارا. درگشایش او شتاب كن و
درآمدنش را آسان گردان. راه و روش او را وسعت بخش ومرا به طریق
او هدایت نما. فرمانش را نافذ و پشت او را استوار دار. به دست او
سرزمینهایت را آباد گردان و بندگانت را زنده ساز. كه خود فرمودى
وسخنان تو نیز حق است كه به سبب آن چه مردم انجام دادهاند،
فساد و تباهی خشكی ها و دریاها را در برگرفته است. پس اى خدا! ولى
خود و فرزند پیامبرترا، همو كه همنام فرستاده توست آشكار ساز! تا
هرآن چه از باطل كه بداندست یابد نابود كند و حق را چنانكه باید برپا
دارد و عملى سازد. خداوندا! او را پناهگاه بندگان ستمدیدهات و یاور
كسانى كه جز تو یاورى ندارند قرارده. آن چه از احكام كتابت تعطیل
شده به دست او تجدید كن و او را پشتیبان نشانه هاى دینت و سنت
پیامبرت - كه درود و سلام خداوند بر او و خاندانشباد - قرار ده.(1)
1. سیدبن طاووس، مصباح الزائر، ص
